دنیای دیابت کوثر

ICR مشخص می‌کند ۱ واحد انسولینِ وعده غذایی برای چند گرم کربوهیدرات در نظر گرفته شده است.

مثال آموزشی: اگر ICR فردی ۱۰ باشد، از نظر محاسبات آموزشی هر ۱ واحد برای ۱۰ گرم کربوهیدرات در نظر گرفته می‌شود. پس برای یک وعده ۵۰ گرمی: ۵۰ ÷ ۱۰ = ۵ واحد. این مثال نسخه یا توصیه برای تزریق نیست.

ISF نشان می‌دهد ۱ واحد انسولین معمولاً قند خون را حدوداً چند واحد کاهش می‌دهد و برای محاسبه اصلاح قند بالاتر از هدف استفاده می‌شود.

مثال آموزشی: اگر قند فعلی ۲۲۰، قند هدف ۱۲۰ و ISF برابر ۵۰ باشد، اختلاف ۱۰۰ است و محاسبه آموزشی اصلاح می‌شود: ۱۰۰ ÷ ۵۰ = ۲ واحد. این فقط مثال ریاضی است و نباید به‌عنوان دستور تزریق استفاده شود.

قند هدف عددی است که در برنامه درمانی فرد تعیین می‌شود. این عدد برای همه افراد یکسان نیست؛ بنابراین برنامه نباید خودش یک عدد شخصی را حدس بزند.

این اعداد را از روی حدس وارد نکنید. معمولاً پزشک یا تیم درمان دیابت، بر اساس نوع دیابت، نوع انسولین، الگوی قند خون، غذا، فعالیت و سایر شرایط فردی، نسبت‌ها و هدف مناسب را تعیین یا تنظیم می‌کنند.

اگر عددهای شخصی‌تان را ندارید، از پزشک/پرستار آموزش‌دیده دیابت یا تیم درمان خود بپرسید. این ابزار برای تعیین خودسرانه ICR، ISF یا دوز انسولین طراحی نشده است.

دوز کربوهیدراتی = کربوهیدرات وعده ÷ ICR
اصلاح قند = (قند فعلی − قند هدف) ÷ ISF فقط وقتی قند فعلی بالاتر از هدف باشد.
اگر قند فعلی در حد هدف یا پایین‌تر باشد، این بخش ابزار به‌صورت خودکار «اصلاح مثبت» اضافه نمی‌کند.

این محاسبه‌گر یک ابزار آموزشی است، نه ابزار تجویز یا دستور تزریق. مقدار واقعی انسولین می‌تواند به برنامه درمانی، نوع انسولین، انسولین فعال، فعالیت بدنی، بیماری، زمان وعده و ترکیب غذا وابسته باشد. همچنین غذاهای پرچرب یا پرپروتئین ممکن است الگوی افزایش قند متفاوتی ایجاد کنند.